آرامش نائل شويم ؟ پنجم : بنابراين مسئله فشار و سختى و ناراحتىهاى دردناك در همگان وجود دارد ولى در عوامل و ريشه‌هاى آنها و همچنين در كيفيت درد و فشارهايشان متفاوتند ، كسى كه مسير حق را برگزيده و با تمام وجودش از خدا مىخواهد كه به صراط مستقيم هدايتش نمايد ، بدون ترديد خود را به يك ميدان مبارزه بسيار پر فشارى وارد كرده است به خاطر اينكه دشمنانش از درون و بيرون به او فشار مىآورند تا از اين خواسته‌اش دست بردارد ، ولى ايمان و عقيده‌اش به خداى مهربان ، صبر و تحمل و مقاومتش را زيادتر مىكند و با تمام سختىها و فشارها درگير مىشود و آنها را تا پاى جان مىخرد همانگونه كه اميرالمؤمنين ، حضرت فاطمه و امام حسين و ساير ائمه هدى عليهم السلام ، و پيروانشان و شيعيانشان ، و همه پيامبران و پيروانشان كه مصداق كامل صراط مستقيم هستند در زمان خودشان چنين وضعيتى داشتند . در جامعه‌اى كه از حق و عدالت و انصاف ، بندگى خدا ، احترام به حقوق ديگران و . . . خبرى نيست اگر كسى چنين آرمانى داشته باشد و در پاى آن بايستد بدون شك در فشار و سختىهاى بسيار دردناكى قرار مىگيرد و اين تقصير و گناه نيست بلكه معرفت و آگاهى و خدا باوريست كه وى را در جهت خشنودى خدا استخدام مىكند و او را به همه پىآمدهايش آماده مىسازد ، اين گونه فشارها و سختىها و ناراحتىها ، با آن ناراحتى و فشارهائى كه در اثر گناه و ارتكاب به حرام ، و قطع رابطه از خداوند ، انسانهاى گناهكار را در بر مىگيرد ، به طور كامل تفاوت دارند ، چون در بخش اول يار و مددكار و پشتيبان خداوندست و هرگز انسانهاى مؤمن در يأس و نوميدى قرار نمىگيرند ، بر خلاف دوّمى كه هيچ پشتوانه كمك كننده‌اى با خود ندارد و به همين سبب معصيتكاران هميشه در نگرانى و اضطراب عميق واقع هستند .